Monthly Archives: Luty 2013

Mały Książę

„Mały Książę” Antoine’a de Saint-Exupéry’ego to alegoryczna historia wędrującego po różnych planetach małego chłopca. On sam mieszkał na maleńkiej planecie wraz z różą, którą się opiekowała. Postanowił jedna ją opuścić. Na każdej z odwiedzanych przez Księcia planet spotyka on specyficznych bohaterów, imających się różnych zajęć. Dzięki rozmowom z postaciami i poznaniu ich doświadczeń, zaczyna on rozumieć sens życia. Wie już, co jest w nim najważniejsze, i dlaczego spotykane przez niego osoby nie zawsze są szczęśliwe. W czasie swej wędrówki znajduje także najlepszego przyjaciela – lisa. Tłumaczy on chłopcu, na czym polega prawdziwa, dobra przyjaźń i miłość, i czego tak naprawdę trzeba szukać w ludziach. W końcu książę trafia do pięknego ogrodu, w którym rosną róże. Kwiatów jest mnóstwo, ale żaden z nich nie jest tak piękny, jak Róża zostawiona na ojczystej planecie Księcia. Uświadamiając sobie, jak bardzo ją kocha, postanawia powrócić. Pomaga mu w tym żmija, dzięki ukąszeniu której książę z powrotem trafia na swą maleńką planetę.

Zbrodnia i kara

Powieść „Zbrodnia i kara” autorstwa rosyjskiego pisarza Fiodora Dostojewskiego przedstawia historię Rodiona Romanowa Raskolnikowa. Ten młody człowiek postanawia zabić i okraść pewną starą lichwiarkę. Wierzy, że jego czyn będzie usprawiedliwiony, uważa bowiem, iż istnieją jednostki wybitne, których nawet najgorsze czyny, popełniane w imię wyższej idei, powinny zostać zrozumiane. Podczas wizyty w domu swej ofiary jego plan zaczyna się komplikować. Okazuje się bowiem, że by uciec Raskolnikow musi zabić także siostrę staruszki, Izawietę. Ostatecznie mężczyzna nie uwalnia się od wyrzutów sumienia. Po opuszczeniu miejsca zbrodni zaczynają go dręczyć natrętne myśli, poczucie depresji, a także wrażenie, że wszyscy wokół wiedzą już, iż to właśnie on jest mordercą. Finalnie sam przyznaje się do winy, a w ramach kary zostaje wysłany na Syberię. Tam powoli odzyskuje wiarę i nadzieję dzięki swej ukochanej Sonii, poznanej już po popełnieniu morderstw. Ta była prostytutka także przeszła ciężką drogę nawrócenia, i wierzy, że jej ukochany pokonany demony przeszłości.

Nikt nic nie wie

Kiedy w jakiejś sytuacji okazuje się, że nikt nic nie wiem, mówimy wówczas, że to jakiś czeski film. Nikt nic nie wie czyli nikt nie ma żadnej absolutnie orientacji w czymś, w czym – według nas – posiadać ją jednak powinien. Najbardziej wyrazistym przykładem takich właśnie okoliczności jest sytuacja, kiedy to niestety dochodzi do jakiejś tragedii. Załóżmy, że chodzi tutaj o rodzinną tragedię – i niczym za dotknięciem czarodziejskiej różdżki wszyscy nabierają wody w usta, nikt niczego bowiem nie widział i nikt o niczym nie słyszał. Zawsze przy takich okazjach słyszymy w telewizji, że to przecież taka dobra rodzina była i nikt nie rozumie, jak mogło się w niej wydarzyć coś potwornego. W pracy także niejednokrotnie mamy do czynienia z tym, że nikt nic nie wie – a nie daj Boże niech nas nie będzie w robocie przez jakiś czas, to potem już niczego kompletnie się nie dowiemy. Ludzie czasami udają, że o niczym nie wiedzą, bo tak im jest po prostu wygodnie, po co się mają z czegokolwiek tłumaczyć.