Daily Archives: 18 marca 2013

Proces

„Proces” Franza Kafki jest opowieścią o dziwnej historii, jak przytrafia się Józefowi K. Budząc się pewnego dnia odkrywa, że w jego mieszkaniu są obcy ludzie. Po rozmowie z nimi dowiaduje się, że zostali przysłani, by go aresztować. Nie chcą jednak powiedzieć, za co Józef ma być skazany. Mężczyzna postanawia się tego dowiedzieć na własną rękę. Odwiedza między innymi sąd oraz swojego wuja, będącego adwokatem, jednak nie naprowadza go to na żaden ślad. Wręcz przeciwnie, bohater staje się świadkiem coraz dziwniejszych i bardziej absurdalnych sytuacji. Postawiony w stan oskarżenia może jednak pracować, więc codziennie, tak jak przed pojawieniem się tajemniczych gości, jeździ do banku, w którym jest urzędnikiem, i sumiennie wykonuje powierzone mu obowiązki, starając się nie myśleć, że w sprawie popełnionego przez niego przestępstwa toczy się właśnie proces. W tej dziwnej sytuacji trwa ponad rok, wciąż nie znajdując rozwiązania dziwnej zagadki. Okazuje się ono tragiczne – tajemniczy mężczyźni wymierzają „sprawiedliwość” i zabijają do końca nie uświadomionego Józefa.

Absolutyzm we Francji

Połowa wieku XIV oraz cały XV dały silne podstawy do wytworzenia się absolutyzmu we Francji. Ludwikowi XI udało się przełamać antymonarszą opozycję książąt, czym wzmocnił swoją pozycję jako panujący. Głównymi zasadami, jakich nie mógł złamać panujący w siedemnastowiecznej Francji były: niemożność zmiany prawa do sukcesji, wyznawanie wyłącznie katolicyzmu oraz brak swobody w dyspozycji domenami królewskimi. Zakres władzy za rządów Ludwika XIV miał już nieco inny, bardziej autorytarny charakter. Posiadał już pełnię władzy ustawodawczej, wykonawczej i sądowniczej. Był reprezentantem kraju na zewnątrz oraz zajmował się prowadzeniem polityki zagranicznej. Obsadzał stanowiska w radzie królewskiej i w parlamencie. Miał prawo nominować urzędników i sędziów. W czasach panowania Ludwika XIV arystokracja i szlachta praktycznie utraciły możliwość wpływania na decyzje polityczne a wysokie stanowiska urzędnicze powierzano mieszczanom. Cel zamierzony przez tego panującego nie był skomplikowany: trzeba było zapełnić skarbiec złotem, które wydawano na wojsko i politykę ekspansji zewnętrznej.