Konfucjusz

Konfucjusz był synem biednego szlachcica. W wieku 15 lat rozpoczął pracę nadzorcy publicznych magazynów zboża oraz pastwisk. Po śmierci matki zrezygnował z wszelkich rozrywek życiowych i zwrócił się ku studiowaniu dawnej historii i literatury chińskiej. Później całe swoje życie – z wyjątkiem sześciu lat, kiedy był starszym nadzorcą – spędził na nauczaniu młodzieży szlacheckiej i urzędników (jako wędrowny nauczyciel). Nauki Konfucjusza obracały się wokół tego, jak powinno sprawnie funkcjonować społeczeństwo i co jest ludziom potrzebne do osiągnięcia zadowolenia. Tłumaczył on, dlaczego w starodawnych księgach kładziono nacisk na znaczenie dobrych obyczajów oraz uprzejmości w zachowaniu. Radził, by szlachta i urzędnicy dworscy nie wdawali się w intrygi, walcząc o władzę, lecz raczej zwrócili się studiowaniu muzyki, poezji i historii przodków. Obyczaje i obrzędy powinny być wyrazem szacunku dla przodków, podobnie jak ukłon składany aktualnemu władcy czy starszym osobom jest oznaką podporządkowania się lub podległości.