Mistrz i Małgorzata

„Mistrz i Małgorzata” to najsłynniejsza powieść rosyjskiego pisarza Michaiła Bułhakowa, uznawana za jedno z najważniejszych dzieł całej dwudziestowiecznej literatury. Jej zasadnicza akcja toczy się w Moskwie. Do tamtejszego teatru przybywa bardzo dziwna świta, kierowana przez olbrzymiego, gadającego kota Behemota. Wprowadza ona zamęt wśród obywateli i moskiewskich władz. Okazuje się, iż są to słudzy Szatana, który organizuje właśnie wielki bal i postanowił sprowadzić na niego Małgorzatę – dziewczynę mieszkającą w Rosji. Małgorzata jest ukochaną pisarza, Mistrza, zamkniętego w szpitalu psychiatrycznym wraz z innymi artystami za tworzenie dzieł i wyrażanie poglądów, które nie przypadły do gustu władzom. Jego ostatnia książka opowiada o skazanym na śmierć Joszui Iskariocie, i właściwie w całości jest cytowana w dziele Bułhakowa (można więc uznać, że w „Mistrzu i Małgorzacie” znajdujemy dwa odrębne, fabularne dzieła). Dzięki pomocy diabelskiej grupy Mistrz wychodzi z „wariatkowa” i wraca do swej ukochanej Małgorzaty.