Sto dni

Restauracja Burbonów, powrót arystokracji, a przede wszystkim okupacja obcych wojsk wywoływały niechęć francuskiego społeczeństwa. Niepokoje te Napoleon uznał za szansę powrotu na tron Francji. Uciekł z Elby, traktując niewypłaceni pensji przed Ludwika XVIII jak zwolnienie z danych obietnic. We Francji znalazł się 1 mara 1815 roku. Przyłączyli się do niego żołnierze, którzy mieli go aresztować. Równie entuzjastycznie powitali go chłopi i robotnicy. Napoleon stał się symbolem dumy narodowej i został przez tłum wniesiony do Paryża, z którego uciekł Ludwik XVIII. Bonaparte potrzebował wsparcia społeczeństwa i dlatego wprowadził bardziej demokratyczną niż poprzednią konstytucję, a także zniósł cenzurę. Chciał zakończyć wojnę w zamian za uznanie go władcą Francji przed europejskich monarchów. Nie zgodzili się oni na takie rozwiązanie i utworzyli ponownie antynapoleońską koalicję, już siódmą. Napoleon nie czekał, aż połączą się siły przeciwników, i wyruszył z częścią swoich wojsk przeciwko Brytyjczykom i Prusakom stacjonującym w Niderlandach. Najpierw zaatakował armię pruską pod Ligny, ale nie rozbił jej, a jedynie odepchnął. Następnie uderzył Brytyjczyków.